“Hafıza, sadece yüzeyde dalgalanan bir su değil; en karanlık derinliklerde dünyayı sessizce izlemeye devam eden o saklı okyanustur.”

İzmir Sanat Fuarı'nın "Bellek" temasına güçlü bir su altı metaforuyla bağlanan bu eser, bilinçaltının uçsuz bucaksız evrenine bir dalış niteliği taşıyor. Sürrealist bir vizyonla tasarlanan tablo, anıların zihnimizde nasıl muhafaza edildiğini ve zamanla nasıl kendi ekosistemini yaratan organik bir parçamıza dönüştüğünü sorguluyor.

Eserin Hikayesi ve Sembolizm

• Sular Altındaki Evren (Bilinçaltı): Eserin genel mekanı olan su altı, insan bilinçaltını sembolize eder. Gündelik hayatın gürültüsünden ve yüzeydeki fırtınalardan uzak, sessiz ve akışkan bir alan... Burada anılar asla yok olmaz, sadece bir akıntıyla yüzeye çıkacakları anı beklerler.

• Sedefleşmiş Kabuk ve Göz (Tanık): Eserin merkezindeki göz, içsel tanıklığımızdır; yaşananları kaydeden ve geçmişi sürekli olarak izleyen ruhun merkezidir. Etrafını saran ve bir deniz kabuğunu ya da mercanlaşmış bir kayayı andıran organik yapı ise, zamanın anılar etrafında ördüğü koruyucu katmandır. Tıpkı bir kum tanesinin zamanla inciye dönüşmesi gibi, zihin de dışarıdan gelen etkileri, acıları ve tecrübeleri sarıp sarmalayarak onları varlığımızın değerli bir parçası haline getirir.

• Süzülen Işık ve Kabarcıklar (Aydınlanma): Yüzeyden, yani "şimdiki zamandan" derinlere doğru süzülen ışık hüzmeleri, unutulduğu sanılan bir anının birdenbire hatırlanma, bir uyanış anıdır. Yukarıya doğru yükselen kabarcıklar ve dipteki canlı ekosistem ise belleğin ölü bir arşiv değil; nefes alan, yaşayan, dinamik bir süreç olduğunu gösterir.

Sanatçının Notu"Zaman zaman en derinlerimize gömdüğümüzü sandığımız hatıralar, aslında orada yok olmazlar; kabuk bağlar, dönüşür ve sessizce bizi izlemeye devam ederler. Bu eserde, belleğin boğucu karanlık bir kuyu değil, aksine kendi yaşam döngüsü, kendi ışığı ve sessiz bir gözlemcisi olan devasa, yaşayan bir okyanus olduğunu tuvale yansıtmak istedim."